Afgelopen december ging ik onderuit op mijn werk. Voor het eerst van mijn leven, kwam ik, in een mij totaal overrompelende, paniekaanval terecht. Er was iets getriggerd, dat nu vanuit een diep verborgen onderstroom naar buiten kwam. De dikke huid was langzamerhand poreus geworden, tot het barstte.

Aan het begin van de Coronatijd startte de therapie. Thuis werkte ik door en ploeterde met de beelden en gedachten die los kwamen. Dat ik niet naar mijn werk kon vond ik prettig. Thuis was het rustig en goed met mensen om me heen waaraan ik niet hoefde te twijfelen. Het prachtige voorjaar hielp me bij de alledaagse werkelijkheid te blijven.

Voor het eerst ging ik beelden maken, met houtskool, én bleef ik gedichten schrijven.

1. Kinderspel (over de start van de therapie)
2. Jij naast mij
3. De regen schrijft
4. Kom als de weerlicht
5. Talitha Koem
6. Wacht dan Eeuwige

Lees hier deze 6 gedichten (PDF)